Aktie! Dat is wat de deelneemsters willen. Het eerste spel, speciaal voor deze spelen ontworpen, was het cryptospel, in het bos. Peru won deze wedstrijd met glans, Goud! De vier brutaalste meiden met de meeste bravoure zijn vervolgens, na middennacht in het bos gedropt. De vraag voor de leiding was, ontstaan zij deze angstproef. Met de billen dichtgeknepen heb een zij deze tweeëneenhalf uur beproeving doorstaan. Waarmee zij een bewijs van bekwaamheid hebben geleverd, Bravo!

Verslag van Vrijdag 30 mei

Het was vrijdag avond half 12 en ons werd gevraagd of we telefoons hadden. Wij, Chrisje, Kaila, Lonn en Simone hadden telefoons bij en dachten dat ze ingenomen zouden worden. Dit was niet het geval, we moesten met de leiding onze nummers uitwisselen. We voleden ons vereerd toen ze ons vertelde dat we post mochten spelen in het bos bij de lichtjes tocht omdat de lichtjes op zouden zijn.
Om kwart voor 12 vertrokken wij het bos in met allerlei materialen waar de kinderen mee aan het schrikken konden maken. De tocht naar onze post duurde meer dan een half uur langer, vermoeiende en hobbelender dan we hadden gedacht. We werden in tweeën gesplitst, Chrisje be Simone werden post 2, kayla en Lonneke post 4 en ook zaten in het bos Niek en Marco op post 1 en Patries en Mel op post 3.Na een half uur gewacht te hebben belde Peter dat de 1e groep kids de 1e post ge[passeerd waren. Maar een half uur  daarna waren er nog steeds geen kinderen terwijl wij over dat pad max. 5 minuten gelopen hadden. We belde met Mel en vertelde dat we ons zorgen maakten om de kids. Mel zei toen dat de 1e groep pas net weg was. We dachten toen dat er al iets niet klopte maar door onze zorgen om de kids waren we ons niet bewust van de plannen van de leiding.We zaten daar maar, het regende, het was koud  enn verbeelde ons dat er van alles om ons heen gebeurde. Op een gegeven moment hoorde Chrisje en Simone een harde klap. Dit bleek later Marco en Niek te zijn. We bleven maar wachten , wachten en wachten op de kidsWaar we ons zorgen om  maakte en die na 1,5 uur in het os gezeten te hebben er nog steeds niet waren.Ook kayla en Lonneke zaten in het bos tussen de pissebedden en de regen op een regenjasje. Het was erg eng maar toen we erachter kwamen niet meer. De leiding had ons in de maling genomen, er kwamen geen kinderen iedereen was gewoon op het kamp.Behalve Niek en Marco. Samen bedachten we een plan. Marco en Niek zouden terug gaan naar de kampplaats en zeggen dat wij verdwaald waren. Alleen kwamen ze de andere leiding tegen in het bos en ze ontdekte ons plan. Het was erg jammer maar wel spannend. We waren erg vereerd dat we aan deze grap mochten mee doen maar de leiding moest natuurlijk wel snappen dat ze terug gepakt zouden worden…………….

Zaterdag 31 mei

De dag begint in het ochtendgloren met een humeurtest. Alle deelneemsters werden door een deskundige jury onderworpen aan een aantal vragen waarmee het humeur bepaald kon worden. Griekenland kwam als land het beste uit deze test, Goud!

De middag startte met een loopwedstrijd. De deelneemsters moesten twee ervaren hardlopers zo lang mogelijk bijhouden. De deelnemers die niet afvielen hebben een medaille voor hun land gewonnen. Alle landen hebben een extra medaille gekregen vanwege sportiviteit en solidariteit. Want ondanks het zware parcours bleef iedereen (hard)lopen en de jongere achterblijvers werden door de oudsten opgevangen.  Hallo wij zijn demi en ellen (zaterdagavond)Iedere groep moest een dansje maken en dat ’s avonds op de bonte avond aan de andere  laten zien. Later op de avond gingen we hints doen. Binnen omdat het buiten heel hard regende en onweerde. Op het allerlaatste zei peter dat we moesten gaan slapen maar de deur niet op slot mochten doen. Toen we eindelijk in bed lagen hoorden we heel hard gegil. Een leidingen hadden enge kleren en maskers op en kwamen in de blokhutten van de kinderen en lieten ze heel hard schrikken. Bij ons kam er ook een man met een masker op en wilde Demi meenemen. En later hoorden we ook dat Nienke aan een boom was vastgebonden. Na een lange tijd hoorden we niks meer en gingen we naar de w.c.. We waren eindelijk naar de w.c. gegaan en toen hoorde we gekraak. Er stond een man met een masker achter de deur. Hij liet ons heel hard schrikken. Toen gingen we weer terug en gingen we slapen. En dat was ons verhaal van zaterdag avond. Groetjes, Ellen en Demi.  Zaterdag nacht (zondag morgen)Zaterdag nacht, eindelijk was het zover, we konden de leiding terug pakken. Van vrijdag op zaterdag hadden we al vrij weinig geslapen, maar toch hadden we energie genoeg om (bijna) de hele nacht op te blijven.We konden alleen pas beginnen met onze grap als de leiding sliep, hier hebben we lang op gewacht.Om half 3 was het eindelijk zover, de leiding sliep, en wij konden beginnen met de voorbereidingen. De tape werd geknipt en het beginnetje van de rollen vershoudfolie uitgerold.De maandag voor het kamp hebben we het plan bedacht. Ons plan was om met vershoudfolie de huisjes van de leiding in te pakken. Hier begonnen we dus ook mee rond 3 uur toen we dachten dat de leiding sliep. Na 10 minuten folie om het huisje gewikkeld te hebben werd Judith wakker, haar telefoon ging af. Ons hele plan liep in het water, dachten we. We stopten daarom met het inpakken van het vrouwenhuisje en begonnen het huisje van Peter in te pakken. Hij werd echter ook wakker, we moesten het anders gaan doen als we ons plan nog wilde laten lukken. We waren even stil maar Peter kwam uiteindelijk naar buiten en wilde ons laten schrikken. Maar wij zijn geen watjes, schrokken dus niet en mochten doorgaan met het inpakken, als we maar zachtjes deden zodat Peter kon doorsnurken. Peters huisje was klaar en we besloten dan maar om het vrouwenhuisje opnieuw in te gaan pakken. Dit lukte en het werd een geweldig kunstwerk. Ook hebben we alle banken die bij onze kamplocatie hoorde om het huisje opgestapeld, zodat het nog lastiger werd voor hen om eruit te komen. We zijn de rest van de nacht met z’n vijfen; Renée, Christa, Lonneke, Chrisje en Simone opgebleven omdat we zo graag de reactie van de leiding wilden zien. Om half 6 vonden we echter de sleutel van de grote blokhut en zijn we daar gaan eten (ieder 2 heerlijke boterhammen met chocopasta, klaargemaakt door Simone) en slapen. We vonden de sleutel doordat ‘Nick en Simon’ de camera aan ons hadden gegeven en toen zagen we waar ze de sleutel pakten. Om 8 uur kwam Peter de grote blokhut binnenstormen, zette de muziek aan en begon koffie te zetten. Daardoor werden wij natuurlijk wakker, maar dit was niet voor niks. Hierdoor hadden we genoeg tijd om alle kinderen wakker te maken en ze naar buiten te sleuren om de reactie van de leiding te zien. Hun reactie was geweldig, ze lachten er in het begin om en maakten er grapjes over, maar hoe moesten ze hier uitkomen? Ze hebben er lang over nagedacht en uiteindelijk zijn ze er allemaal uitgekomen onder luid gelach van alle kinderen. Onze grap was gelukt ondanks een paar probleempjes ’s nachts. Chrisje en Simone

Zondag 1 juni

Vandaag hebben we nadat we ontbijt hebben gehad het smokkel spel gespeeld.Peter was de louche barman, Marco douane beambte en Niek was de drugsdealer en opkoper.Het was lachen en leuk. 

Tot slot: Wat vond de leiding van het kamp?

Peter : ik heb al veel kampen meegemaakt maar dit kamp was erg goed. Waarom? Sportief, gezellig, sociaal, behulpzaam, veel inzet, keten, grappig, bange momenten, lekker weertje, zwemmen, leuk thema, gezond brutaal,  ….kortom: bedankt allemaal, volgend jaar doe ik het weer graag voor jullie.

Niek: Dit was mijn 1e Sparta kamp en hopelijk niet mijn laatste. Ik heb veel gelachen, gesport en genoten van het enthousiasme van zowel leiding als de kinderen.Ik heb met bewondering gade geslagen hoe de kinderen creatief, sportief en bovenal zeer sociaal en met veel plezier hebben deelgenomen aan het kamp.Dank aan iedereen voor dit leuke weekend.

Patricia: Ik vond het weer een heel bijzonder kamp. Hoewel de vermoeidheid elk jaar het zelfde is, blijft het inspirerend om volgend jaar weer een nieuw thema uit te werken. Dit jaar was onze puberval gelukt op vrijdagavond, maar het toetje krijgen ze volgend jaar. 

Judith: Ik had er heel veel zin in, vooral omdat we 4 dames te grazen zouden gaan nemen die altijd een grote mond hebben. Het was leuk dat er meer mannen mee waren. De frietjes waren lekker , maar ik ben blij dat ik weer lekker in mijn eigen bed mag slapen. 

Marko: Meteen al bij aankomst in het kamp voelde ik een gezellige en sportieve sfeer en dat is tot het einde van de kamp alleen maar meer geworden. Ik heb de mensen achter Sparta nu eens goed leren kennen. De kampleiding is doorgewinterd en deinzen nergens voor terug maar toch heb ik ze af en toe flink kunnen later schikken. De groepjes (de landen) waren goed verdeeld en de leden gingen zeer sportief en sociaal met elkaar om. Wat er allemaal op de bonte avond werd gepresenteerd vond ik erg goed en leuk. Iedereen heeft er hard voor geoefend, het was dan ook er geslaagd. En dat geldt ook voor het hele kamp. N.b. ik heb nooit gedacht dat ik om 1.00 u ’s nachts op mijn knieën stilletjes door een bos zou kruipen.

Eric: Wederom een geslaagd kamp omdat iedereen het leuk vond. Men zag er ook moe, maar erg voldaan uit.

Reacties kinderen:

Veerle; Het was super gezellig!

Eelke: het was heel gezellig. Ik heb veel nieuwe mensen van sparta leren kennen, jammer dat het zaterdag avond niet door ging.

Laura; Ik vond het echt hartstikke gezellig maar ik vond het super jammer dat het zaterdag avond regende en onweerde. De bonte avond was vet-gaaf en er waren leuke dansjes (Wij hadden een schimmenspel).

Daienne: Ik vond het super leuk en gezellig. We hebben allerlei dingen gedaan bijvoorbeeld:dansen, sport en nog veel meer.Isa; Ik vind het kamp super leuk omdat we gingen sporten en spelletjes spelen en ik vind het jammer dat de spooktocht niet door ging.